|
Kościół Cmentarny - znany w historii miasta od końca XIII wieku, wymieniany kilkakroć w XIV, XV i XVI w. pod wezwaniem Bożego Ciała i św. Jana Ewanglisty pełnił rolę świątyni miejskiej dopóki nie stanęła fara. Położony poza murami miasta, od południowego wschodu otoczony był cmentarzem (powiększanym w 1516, 1542, 1788 i 1835 roku) i dlatego prowadząca doń furta w murze miejskim u wylotu ulicy Kościelnej nazywała się Furtą Zmarłych. Cmentarz ten stanowił miejsce spoczynku wszystkich zmarłych paczkowian z wyjątkiem patrycjatu, dla którego rezerwowany był cmentarz wokół fary. W końcu XVI w. budynek kościoła znajdował się w tak w złym stanie technicznym, że został rozebrany, a na jego miejscu wzniesiono nowy w latach 1604-1606. Jednonawowy, dwuprzęsłowy, z wielobocznie zamkniętym prezbiterium, był budowlą skromną. Nieużytkowany, po wojnie popadł w ruinę, którą prócz wieży rozebrano.
|
