Z bardziej wiarygodnych, udokumentowanych zrodel wiemy ze miasto Paczkow (od imienia Pakoslaw) pojawilo sie na ziemi slaskiej w polowie XIII wieku. 8 marca 1254 r. biskup wroclawski Tomasz I wydal zgode na lokalizacje miasta. Nowa osada swoja nazwe wziela od wsi Paczkow, ktora odtad nazywano Starym Paczkowem. Miasto stalo sie nie tylko miejscem targowym, ale i obronnym, warownym grodem z fortyfikacjami strzegacymi poludniowo-zachodnich rubiezy poteznego ksiestwa biskupiego z siedziba w pobliskiej Nysie. Miasto lokowane bylo na prawie flamandzkim i wraz z aktem lokacyjnym uzyskalo szereg przywilejow (m.in. prawo warzenia piwa). Dokument ten wspomina takze o niektorych zajeciach mieszkancow, jak rzeznictwo, piekarstwo i szewstwo. Ze zmiennym szczesciem toczyly sie losy miasta i jego mieszkancow. W pierwszych wiekach swego istnienia Paczkow przezywal typowe dla okresu sredniowiecza kleski i plagi : w 1325 roku glod, w 1333 r. wielka powodz, a grasujaca w Europie w latach 1348-1350 zaraza dotarla do Paczkowa w 1349 roku. Wiek XVI to kolejne wielokrotne powodzie (1501, 1539, 1560, 1598, 1602) jak rowniez najwiekszy w dotychczasowych dziejach miasta pozar w roku 1565. Lata 1603-1607 jak rowniez 1633 to epidemie cholery. 1634 kolejny pozar w czasie jednego z oblezen. Inna wazna data w dziejach miasta bylo niszczace zajecie Paczkowa przez wojska husyckie 17 marca 1428 roku ... byl  to rowniez poczatek zamieszek religijnych i politycznych trwajacych az do II polowy XV wieku. Dopiero pod koniec XV wieku miasto zyskalo wiele nowych przywilejow biskupich, co przywrocilo na pewien czas rownowage gospodarcza. Czas zacieral slady klesk, a nowe pokolenia odbudowywaly zniszczenia, umacnialy  i ulepszaly fortyfikacje. W 1526 roku miasto wraz z calym Slaskiem